Europa w średniowieczu
W europie okres nazywany przez historyków średniowieczem obejmuje 1000 lat, które upłynęły miedzy upadkiem Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego w 476 roku a odkryciem ameryki przez Kolumba w 1492 roku. Społeczeństwa wieków średnich były dość prymitywne a władza centralna słaba. Ludzie zapewniali sobie bezpieczeństwo wiążąc się przysięgami wierności. Wiek XIII, okres potężnych zamków i katedr, był stuleciem dobrobytu, ale po nim nastąpiły ciężkie kryzysy i klęski. W średniowieczu powstały w Europie królestwa, z których wyłoniły się państwa współczesne. W V wieku plemiona barbarzyńskie osiedliły się na obszarze, który kiedyś był cesarstwem rzymskim. Barbarzyńcy byli zorganizowani w szczepach i klanach. Ich królowie byli wodzami szczepu, wybranymi przez wojowników. Nie istniały bowiem, zasady dziedziczenia. Po śmierci króla jego synowie dzielili się królestwem i walczyli, aby powiększyć swoje terytoria. Rozstrzygając sprawy sporne i sądząc występki często stosowali zasadę odszkodowań pieniężnych, co wpływało na ograniczenie odwetów osobistych. Królowie barbarzyńscy wzorowali się na cesarzach rzymskich. Stopniowo przejmowali chrześcijaństwo. Król Franków- Chlodwig- przyjął chrzest w 496 roku.