Imperium muzułmańskie
Do śmierci Mahometa arabowie rozpoczęli podboje, aby nawrócić ludy na nową religię. Była to dla nich "święta wojna". Zajęli Iran, Syrię, Palestynę, Egipt, wybrzeże Afryki północnej. Zdobyli Hiszpanię, ale ich dalszy pochód został zatrzymany w 732 roku pod Poitiers. Podbite terytoria były zarządzane przez dowódców wojskowych lub książąt, emirów, którzy podlegali kalifowi, stojącemu na czele imperium. Po śmierci Mahometa islam podzielił się w 657 roku na dwa odłamy: sunnizm i szyizm. Większość wyznawców, to znaczy sunnici, sądziła, że następca Mahometa powinien pochodzić z możnej rodziny z Mekki. Mniejszość, to znaczy szyici, uważali, że władza powinna należeć do potomków proroka Mahometa. Są to według nich synowie kalifa, Alego i Fatimy, córki Mahometa. W VIII wieku powstało państwo w Kordobie, w Hiszpanii, niezależne od kalifa rezydującego od 750 roku w Bagdadzie. Od XI wieku inne regiony, Egipt, Afryka Północna, Iran, też wymówiły posłuszeństwo kalifowi z Bagdadu. Od XII wieku większość podzielonych państw muzułmańskich przeszła stopniowo pod władzę Turków, którzy przybyli z Azji Środkowej. Cywilizacja muzułmańska przyjęła się w wielkich miastach Iranu i Egiptu. Podboje pozwoliły kupcom arabskim na rozwinięcie działalności handlowej.