Koniec średniowiecza
Od końca XII wieku Europa przeżywała rozkwit gospodarczy. Jednakże w XIV wieku nastąpił regres spowodowany okresami głodu, epidemii i wojen. Nieustannie jednak postępował proces budowy państw europejskich. W XIII wieku zwiększyła się ludność Europy. Z około 45 milionów, wzrosła do 75 milionów w połowie XIV wieku. Warunki życia wieśniaków poprawiły się dzięki postępowi w rolnictwie. Ludzie bowiem, odżywiali się lepiej i znacznie obficiej. Byli też odporniejsi na choroby i żyli dłużej. Rozrastały się również miasta. Rzemieślnicy organizowali się w cechy, czuwając nad jakością produktów i wyrobów. Co roku kupcy z wszystkich krajów zjeżdżali się na wielkie targi. Do najbogatszych miast Europy należały między innymi Genua, Wenecja, oraz miasta niemieckie stanowiące związek o nazwie Hanza. Bogacąc się, miasta zyskiwały coraz większą niezależność. Mieszczanie wykupywali swoje miasta spod władzy seniora i zarządzali nimi sami. Co interesujące wieża ratusza była symbolem niezawisłości miasta. W zabudowie średniowiecznego miasta górowała katedra. Budowa jej gromadziła niezliczone rzesze ludzi. Księża i biskupi sprzyjali zakładaniu uniwersytetów. Pierwszy powstał w 1150 roku, w Paryżu. Potem powstawały w wielu innych krajach Europy. Na przykład w Polsce, w Krakowie.